Aslında babalar günü'yle ilgili -babalar gününün inatla anneleri kıskanan kapitalist babalar tarafından yaratıldığı düşüncem sabit. Tıpkı diğer tüketim günleri gibi-, babamla ilgili, kendimle ilgili bir şeyler yazmak istiyordum. Ama gelmiyor içimden. Mutlu bir gün değil ki benim için. Sinir bozuculuk, kalpsizlik yapıyormuş gibi olmaktansa da; en iyisi susmak. Bu sıralar etrafımdakilerin damarına basan cümleler kurmakta üstüme de yok.
Bu arada babalar günü'nde biz çocuklar babayı arıyorduk da; babalar bizi ne zaman arıyordu, unuttum.
