The same old black hole

İngiliz anahtarı denilen bir alet var. Tam emin olmamakla birlikte, herhangi bir vidayı sıkıştırabilmekle bırakmaz insanı; hiç zahmetsiz kilitleyivermene yardımcı olur. Ebediyen sıkabilme özelliği. Bazen böyle bir anahtarla, beynim ve kalbimin araya konulup, kilidinin de takılıp, öylece bırakıldığı hissine kapılıyorum. O an hiçbir şey yapmak, hiçbir şey konuşmak, hiçbir hayati faaliyette bulunmak gelmiyor içimden; huysuzluk yapmak bile geçmiyor aklımdan. Ayağa kalkıp, kendimi yer çekimine bırakmak,-bu noktada yazar her koşulda önünde beyaz bir çarşaf-yastık-yorgan sarmalın serildiğini farzediyor- mümkünse alabildiğine uzun saatler boyu uyumak, uyumak ve uyanıp tekrar uyumak istiyorum. Kara delik hissi.

The same old black hole

Uyur gibi uyanık, uyanık gibi yorgun

Görsel schnin.deviantart.com'dan alıntıdır.

Aklın hayaline sığmayacak kadar güzel uykusu gelmiş kız ve uyuyan kadın taklidi yaparım. Bak, yemin olsun diyorum, inanamazsın, gözlerine şaşıp kalman an meselesi olabilir. Hafif hafif esner, gözlerimi azıcık ufaltırım; başkaları bakmıyorken bi kez kocaman açıp kaparım, böylelikle zaten kocaman olan gözlerim ekstra büyümeye dayanamayıp, uykulanıverir. Sonra sorarsın bana; 'uykun mu geldi' diye, 'yok, yok' derim, hani uykusunu saklayan şirin kızlar gibi. 'Gelmiş, gelmiş' deyinceye kadar devam edebilirim. Sadece bununla da kalmaz; yatağa yatar yatmaz, hatta ve hatta yastığa başımı koyar koymaz gözlerim kapanır. Sıkı sıkı da kapamam hani, ama yeterli kapanıklıkta, minik kıpırdanmalarda etrafımı görmemi önler. Uyur gibi uykusuzluklarım meşhurdur benim, o zamanlardandır bu uyku taklidi mirası işte. Öyle de iyiyimdir ki bu taklit konusunda, kendimi bile kandırırım. Yoksa dün gece 8 saat uyumuş gibi yapmam ve yorgun uykum nasıl savunabilir ki kendini bana?

Uyur gibi uyanık, uyanık gibi yorgun