Hiç aklımda yokken bir sigara yakıverdim. Uzunca bir nefes çekişin ardından, alınan ve unutulup giden onyüzbinmilyon nefesin arasından, bikaç nefesimi aslında çok da bilinçli aldığımı hatırladım. Sigarayla ilişkim de aslına bakılırsa birçok şeyle olan ilişkime, hayatıma bakışıma öylesine benziyor ki; bazen bu benzerlik beni kaygılandırıyor bile. 20 sigarayı ardarda içiveresim geliyor mesela kimi zaman, bitmesin, sönmesin, gitmesin, sessiz sakin içten yanmalı derinden etkilemeli içsellikte, çok zarar verirken çok da "hallolur, iyi böyle"lik anlamlarını aynı anda yüklüyorum. Ha sonra bir şey oluyor, üç gün, yerine göre üç ay bile içmediğim oluyor. Başkalarına zararları konusuda demeçler atıp, "aman onu içmeyin, beni için"('beni için' kısmı cümleye renk katması için, öküz ve buzağı, no!) diyecek noktada yine atıp, tutabilirim. İyi bir şey değil tabii, savunmasını filan yapmam mümkün değil; siz okurlar bu satırları okurken sigara içiyorsanız da, bırakın hatta. Annem içmesin diye, "sen içersen ben de senin kadar içeceğim o zaman, hadi bakalım" ültimatomunu çakıyorum ben de sık sık; hasta olmasına, öksürmesine bile tahammülüm yok çünkü. Uykunun bir yarısı kalkıp soluğunu dinliyorum, hırıltı varsa ertesi sabahtan itibaren azarlamaya başlıyorum, bir sürü saçmasapan ballı çaylardan yapıyorum örneğin. -Hiç de sevmem bu kelimeyi, nereden çıktıysa.- Neyse ama kendim, belki de ara ara git-geller yaşatabildiğim için sigara yaşantıma, zararlarının üzerinde o kadar da durmuyorum. Bir arkadaşımın da dediği gibi, "ben bunun bilincindeyim, yanlışlardayım" algı-sızlığı işte, adına ne derseniz deyin.-Deyimler, özlü sözler ile replik replik yaşayabiliyorum.- Sigaranın da faydası yadsınamaz tabii buna. Ama işte bu sigara, ne menem bir şey olursa olsun, insanın nefesini değerli kılabiliyor zaman zaman. Üçbeş nefesimi, nefesimin, sigaranın dudaklarımın arasından geçmesinden sonraki ilerleyişiyle beraber, çok net hatırlayabiliyorsam; buna başka şey denmez. Ta 5 sene önce bir günün gece yarısı aldığım nefesin, tadına kadar hatırlatıyorsa bana; yorumsuzdur. Susulur, oturulur. Sevilir. Sevabıyla da, günahıyla da.
